نیکوییهای نرسیدن
جزئیات تکمیلی این موضوع به همراه بخشهای مهم در ادامه ارائه شده است.
برای زمانهای طولانی خود را با بیهودگی هماهنگ کردهام. از موشوگربهبازیهای بامدادی تا ترددهای عصرانه تا آغوش گذرای شبانگاهی و آنگاه السلام علیک یا اندوه. دست کشیدهام از تکرار تکرارها. دلها گاه میرویند و گاه میروند. هنگام رویشها نماز و نیازی نکردم و هنگام رفتنها از کفر پیشی گرفتم. همهچیز مانند کف دست برایم گشوده است. نای گفتن نیست. نای شنیدن نیست. آنکس که میخواهد تمامترینها را بگوید میایستد تا همه حرفهایشان را بزنند.
برچسب:
نویسنده: مهسا نعمتی