نه. برای من هنوز مجالی برای تأمل و نوشتن نیست. دنیای من غرق تکثر و دیوانگی است و کسی ارزشی برای خلوت انسان قائل نیست. من میخواهم آرام باشم ولی چیزی مرا به آرامش رهنمون نیست. اگر قرار است این قصه تا آخر چنین باشد، مگر من غلطی میتوانم بکنم؟
برچسب:
نویسنده: مهسا نعمتی